اطلاعات فردی
  • تاریخ تولد:
    • شنبه ۲۹ دي ۱۳۴۱
  • تحصیلات:
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: حسین اکبری, مسعود احمدزاد اصل, مجید کاظم, امیر داودی
کلیدواژه ها : كنترل عفونت - واكسن هپاتيت B - دندانپزشكان
: 20737
: 192
: 0
ایندکس شده در :

بررسى وضعيت واکسيناسيون دندانپزشکان شرکت کننده در چهل و دومين کنگره بينالمللى دندانپزشکان ايران در مقابل هپاتيت B و رفتارهاى کنترل عفونت در آنها

دکتر سيد مؤيد علويان*- دکتر حسين اکبري**- دکتر مسعود احمدزاد اصل*** - دکتر مجيد کاظم**** - امير داودي*****

*- دانشيار گروه آموزشى بيماريهاى داخلى دانشگاه علوم پزشکى بقيهاله (عج).

**- اندودنتيست.

***- پزشک عمومي.

****- دستيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي.

*****- دانشجوى پزشکي.

چکیده

زمينه و هدف: به خاطر نقش بالقوهاى که دندانپزشکان به عنوان ناقل و ميزبان عفونتهاى مختلف مىتوانند ايفا کنند، اين مطالعه به دليل نگرانيهايى که در مورد وضعيت کنترل عفونت و بخصوص واکسيناسيون در مقابل هپاتيت B در ميان دندانپزشکان وجود دارد، طراحى و اجرا شد. روش بررسي: اين مطالعه پيمايشى آزمايشى به وسيله يک پرسشنامه خودايفاى بدون نام در کنگره ساليانه دندانپزشکان در فروردين 1383 انجام گرفت. ميزان پاسخگويى در ميان شرکتکنندگان کنگره 334 نفر معادل 75/31% بود. شرکت در اين مطالعه کاملاً اختيارى بود و اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزار آماريSPSS روايت 5/11 با آزمونهاى آمارى Mann-whiteney U ، Fisher’s Exact با در نظر گرفتن سطح معنىدارى زير 05/0 آناليز شدند. يافتهها: ميانگين و خطاى معيار سن و مدت زمان فعاليت دندانپزشکى در افراد مورد مطالعه به ترتيب57/0±9/35 سال و4/6±9/106 ماه بود و 5/54% شرکتکنندگان مرد بودند. ميزان استفاده معمول از دستکش، ماسک صورت و عينک محافظ چشم به ترتيب 1/93%، 1/87% و 8/63% بود و دندانپزشکان زن در مقايسه با مردان رفتارهاى محافظتى بهترى را نشان دادند)05/0(P<. واکسيناسيون بر عليه هپاتيت B در 9/94% افراد مورد مطالعه گزارش شد و نيز 5/1% آنان داراى ايمنى اکتسابى در مقابل هپاتيت B بودند. با اين حال از بين کليه افراد تنها در 8/74% افراد دوره کامل واکسيناسيون هپاتيت B انجام شده بود و تنها 9/47% آنها پس از واکسيناسيون نسبت به اندازهگيرى سطح آنتى بادى در سرم خود اقدام کرده بودند. بين واکسيناسيون برعليه هپاتيت B و انجام رفتارهاى محافظتى رابطه مستقيمى وجود داشت )05/0(P<. بيشترين علت عدم واکسيناسيون در افراد بدون تزريق واکسن عدم دسترسى به واکسن ذکر شده بود(1/58%). نتيجهگيري: ميزان پوشش واکسـيناسيون دندانپزشکان بر عليه هپاتيت B مشاهده شده در ايران با گزارشات ساير کشـورها مشابه است.

کليد واژهها: کنترل عفونت - واکسن هپاتيت B - دندانپزشکان.

نویسندگان: مجید رمضانی, مهدی عزیزآبادی فراهانی, آوید بزاز, مریم کشوری
کلیدواژه ها : کبد چرب - هپاتيت B - ناقل بيعلامت - عوامل خطرزا
: 18588
: 148
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: استئاتوز کبدى ميتواند در کنار هپاتيتهاى ويروسى، منجر به افزايش آسيب کبدى و تسريع پيشرفت به سمت فيبروز شود. با اين وجود، کمتر مطالعهاى به بررسى کبد چرب در ناقلان بى علامت مبتلا به هپاتيت B پرداخته است. مطالعهى حاضر با هدف بررسى فراوانى شواهد سونوگرافى کبد چرب و عوامل خطرزاى آن در ناقلان بيعلامت ويروس هپاتيت B مراجعه کننده به سازمان انتقال خون تهران انجام شد. مواد و روشها: مطالعهى حاضر به صورت مقطعى ـ توصيفى در 1120 بيمار ناقل بدون علامت هپاتيت B انجام شد. بيماران از بين مراجعهکنندگان به درمانگاه هپاتيت سازمان انتقال خون تهران در سالهاى 1385-1373 انتخاب شدند. دادهها شامل سن، جنس، وضعيت تأهل و آزمايشهاى CBC، LFT، PT، و پروفايل ليپيد سرم (کلسترول تام و TG) و مصرف الکل براى همهى بيماران در يک چک ليست ثبت شد. يافتهها: 106 نفر (5/9%) مبتلا به کبد چرب بودند. کبد چرب با جنس (001/0P<) و شغل (001/0P<) همبستگى معنيدارى نشان داد. کبد چرب ارتباط معنيدارى با سابقهى مصرف سيگار (009/0p=) و سابقهى بيمارى کبدى در خانواده (007/0p=) داشت. کبد چرب با سطح هموگلوبين (001/0P<)، AST (001/0P<)، ALT (001/0P<)، بيليروبين تام (004/0P=)، بيليروبين مستقيم (032/0=P) و TG (002/0P=) ارتباط معنيدارى داشت. سطوح FBS و کلسترول تام سرم ارتباط معنيدارى با کبد چرب نشان ندادند. نتيجهگيري: بر اساس مطالعهى حاضر، شواهد سونوگرافى از کبد چرب در 10% ناقلان بيعلامت هپاتيت B وجود داشت. با توجه به امکان تسريع پيشرفت بيمارى کبدى در صورت وجود کبد چرب، و بى علامتى اين بيمارى، غربالگرى بيماران از نظر استئاتوز کبدى ضرورى به نظر ميرسد. بر اساس اين مطالعه، مردان و افراد سيگارى بايد مورد توجه بيشترى قرار گيرند. با توجه به اينکه در مطالعهى حاضر از سونوگرافى به منظور تشخيص کبد چرب استفاده شده، و مطالعه فاقد گروه شاهد است، توصيه ميشود مطالعههاى ديگرى نيز با گروه شاهد در اين زمينه انجام شود.
نویسندگان: سیدعباس تولایی, محمدرضا هدایتی, عباس سپهرینیا
کلیدواژه ها : هپاتيت مزمن ويروسي - اينترفرون - تست بك - افسردگي
: 17736
: 251
: 0
ایندکس شده در :

اهداف. بيماري مزمن كبدي نهمين علت مرگ و مير در دنيا و شايعترين علت آن هپاتيت ويروسي ميباشد. در كشور ما حدود دو ميليون نفر ناقل هپاتيت B بوده و از اين جمعيت حدود 300-200 هزار نفر به بيماري كبدي مبتلا ميباشند. شيوع هپاتيت C مزمن نيز در 200 ميليون نفر از مردم جهان گزارش شده است. مزمن بودن اين بيماري، استفاده از داروهايي از قبيل اينترفرون كه داراي عوارض رواني هستند و ترس از عوارض ناشي از بيماري از طرف ديگر ميتواند باعث ايجاد علايم رواني از جمله افسردگي در بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن ويروسي شود.

روش ها. در اين مطالعه كه يك مطالعه توصيفي مقطعي است بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B و C مراجعه كننده به مركز هپاتيت تهران مورد ارزيابي قرار گرفتند. اين بررسي با استفاده از دو پرسشنامه اجرا شده است. پرسشنامه اول شامل اطلاعات دموگرافيك و مشخصات و سير بيماري هپاتيت و پرسشنامه دوم پرسشنامه بك ميباشد كه يك تست استاندارد شده براي ارزيابي علايم افسردگي ميباشد. در مجموع 290 بیمار به سه گروه تقسیم شدند. دادهها با روشهای آماری t استودنت، تحلیل واریانس، همبستگی و خی دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافتهها. ميانگين سني بيماران 4/11 ± 4/37 با حداقل 13 و حداكثر 69 سال بود. از كل بيماران 226 نفر (9/77%) مرد و 46 نفر (1/22 %) زن بودهاند. ميانگين نمره بك در مردان (2/9 ± 5/10) و در زنان (5/10 ± 6/14) بود كه اين اختلاف معنيدار بوده است (002/0 P< ). درصد شيوع افسردگي در گروه درماني اينترفرون 7/86%، در گروه درماني اينترفرون و ريباورين 60%، در گروهي كه دارو مصرف نميكردند 1/44 % و در گروه درماني لاميوودين 7/38% بوده كه گروه درماني اينترفرون با كليه گروههاي درماني اختلاف معنيدار داشته است (01/0 P< ).

نتیجهگیری. با توجه به شيوع بالاي افسردگي در بيماران تحت درمان با اينترفرون لازم است اين بيماران همزمان تحت ارزيابي روانپزشكي نيز قرار بگيرند. افسردگي علاوه بر افت عملكرد، كاهش كيفيت زندگي، ممكن است به خودكشي بيانجامد. لذا بررسي شيوع علايم افسردگي از اهميت زيادي برخودار است.

 

نویسندگان: جعفر کفایی, بابک یکتا پرست, بهزاد حجاری زاده, محسن صدری
کلیدواژه ها : ويروس هپاتيت C - همودياليز - اپيدميولوژي - شيوع - عوامل خطرساز - تزريق خون
: 19283
: 81
: 0
ایندکس شده در :
زمينه: يكي از علل مهم مرگ و مير در بيماران تحت درمان با همودياليز, عفونت با ويروس هپاتيتC و در نتيجه بيماري مزمن كبدي است.هدف: مطالعه جهت تعيين شيوع عفونت HCV در بيماران همودياليزي شهر قزوين و عوامل خطر مربوطه در سال 1380 انجام شد.مواد و روش ها: در اين مطالعه گزارش موارد, 68 بيمار تحت درمان با همودياليز در شهر قزوين به صورت اتفاقي انتخاب و از نظر anti-HCV Ab در خون محيطي با روش اليزا نسل دوم آزمايش شدند. سپس تمام جواب هاي مثبت دوباره با روش RIBA نسل دوم بررسي شدند.يافته ها: 16 بيمار ( % 9/23 ) مبتلا به عفونت بودند. جنس, سطح تحصيلات, آندوسكوپي فوقاني قبلي و سابقه قبلي پيوند كليه تاءثيري در شيوع عفونت HCV نداشت, اما تزريق خون به عنوان يك عامل خطر اصلي براي عفونت با HCV مشخص شد (02/0=P). با افزايش تعداد واحدهاي تزريقي خون, ميزان عفونت نيز بيش تر مي شد(003/0=P). مدت زمان درمان با همودياليز نيز به عنوان ديگر عامل خطر تعيين شد. ميانگين زمان همدياليز در بيماران HCV Ab مثبت به طور معني داري بيش تر از بيماران HCV Ab منفي بود (007/0=P).نتيجه گيري: به نظر مي رسد پيوند زود هنگام و اجتناب از تزريق خون تا حد امكان (استفاده از اريتروپويتين براي كم خوني) دو روش مهم و كاربردي براي كاهش شيوع عفونت HCV در بيماران همودياليزي است.