اطلاعات فردی
  • تاریخ تولد:
    • شنبه ۲۹ دي ۱۳۴۱
  • تحصیلات:
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
    • گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران
مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مجید رمضانی, مهدی عزیزآبادی فراهانی, آوید بزاز, مریم کشوری
کلیدواژه ها : کبد چرب - هپاتيت B - ناقل بيعلامت - عوامل خطرزا
: 18468
: 148
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: استئاتوز کبدى ميتواند در کنار هپاتيتهاى ويروسى، منجر به افزايش آسيب کبدى و تسريع پيشرفت به سمت فيبروز شود. با اين وجود، کمتر مطالعهاى به بررسى کبد چرب در ناقلان بى علامت مبتلا به هپاتيت B پرداخته است. مطالعهى حاضر با هدف بررسى فراوانى شواهد سونوگرافى کبد چرب و عوامل خطرزاى آن در ناقلان بيعلامت ويروس هپاتيت B مراجعه کننده به سازمان انتقال خون تهران انجام شد. مواد و روشها: مطالعهى حاضر به صورت مقطعى ـ توصيفى در 1120 بيمار ناقل بدون علامت هپاتيت B انجام شد. بيماران از بين مراجعهکنندگان به درمانگاه هپاتيت سازمان انتقال خون تهران در سالهاى 1385-1373 انتخاب شدند. دادهها شامل سن، جنس، وضعيت تأهل و آزمايشهاى CBC، LFT، PT، و پروفايل ليپيد سرم (کلسترول تام و TG) و مصرف الکل براى همهى بيماران در يک چک ليست ثبت شد. يافتهها: 106 نفر (5/9%) مبتلا به کبد چرب بودند. کبد چرب با جنس (001/0P<) و شغل (001/0P<) همبستگى معنيدارى نشان داد. کبد چرب ارتباط معنيدارى با سابقهى مصرف سيگار (009/0p=) و سابقهى بيمارى کبدى در خانواده (007/0p=) داشت. کبد چرب با سطح هموگلوبين (001/0P<)، AST (001/0P<)، ALT (001/0P<)، بيليروبين تام (004/0P=)، بيليروبين مستقيم (032/0=P) و TG (002/0P=) ارتباط معنيدارى داشت. سطوح FBS و کلسترول تام سرم ارتباط معنيدارى با کبد چرب نشان ندادند. نتيجهگيري: بر اساس مطالعهى حاضر، شواهد سونوگرافى از کبد چرب در 10% ناقلان بيعلامت هپاتيت B وجود داشت. با توجه به امکان تسريع پيشرفت بيمارى کبدى در صورت وجود کبد چرب، و بى علامتى اين بيمارى، غربالگرى بيماران از نظر استئاتوز کبدى ضرورى به نظر ميرسد. بر اساس اين مطالعه، مردان و افراد سيگارى بايد مورد توجه بيشترى قرار گيرند. با توجه به اينکه در مطالعهى حاضر از سونوگرافى به منظور تشخيص کبد چرب استفاده شده، و مطالعه فاقد گروه شاهد است، توصيه ميشود مطالعههاى ديگرى نيز با گروه شاهد در اين زمينه انجام شود.
نویسندگان: حسن منظوری جویباری, مریم مغانی لنکرانی
کلیدواژه ها : هپاتيت D - هپاتيت B - عوامل خطرزا - مجروحيت جنگي
: 12779
: 30
: 0
ایندکس شده در :

اهداف. مجروحيت جنگي بهعنوان يك عامل خطرساز براي ابتلا به هپاتيت B و C شناخته شده است و اين احتمال وجود دارد كه براي ابتلا به هپاتيت D نيز يك عامل خطرساز باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه سابقه مجروحيت جنگي و ابتلا به هپاتيت D در مبتلايان به هپاتيت B انجام شد .

روش ها. اين مطالعه به صورت مشاهدهاي - مقطعي انجام شد. طي آن280 نفر بيمار مبتلا به هپاتيت B به دو گروه داراي سابقه مجروحيت جنگي (12 نفر) و فاقد سابقه مجروحيت جنگي (268 نفر) تقسيم شدند. دو گروه از نظر ابتلا به هپاتيت D و همچنين ديگر عوامل خطرساز بيماريهاي منتقله از راه خون شامل سابقه تزريق خون، جراحي، اعتياد تزريقي، مداخلات دندانپزشكي، حجامت، خالكوبي و اندوسكوپي مقايسه شدند .

یافته ها. 3 نفر از افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي (25 درصد) و 13 نفر از افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي (9/4 درصد) به هپاتيت D مبتلا بودند (02/0= P ). خطر نسبي آلودگي به HDV در افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي در مقايسه با افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي برابر 1/5 (فاصله اطمينان 95 درصد برابر 5/20 – 3/1) بهدست آمد. سابقه دريافت خون در افراد با سابقه مجروحيت جنگي بيشتر از افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي بود (002/0= P ). سابقه جراحي، اعتياد تزريقي، مداخلات دندانپزشكي، حجامت، خالكوبي و اندوسكوپي در دو گروه اختلاف معنيداري را نشان نداد (05/0

نتیجه گیری. اگر چه حجم نمونه كم و وجود متغيرهاي مداخلهگر همچون تزريق خون و جنس ميتواند بر نتايج اين مطالعه مؤثر بوده باشد، اما نتايج اين مطالعه، سابقه مجروحيت جنگي را بهعنوان يك عامل خطرساز احتمالي براي ابتلا به هپاتيت D معرفي كرد. مطالعات آتي با استفاده از حجم نمونه بالاتر در آينده توصيه ميشود. به علاوه انجام مطالعات غربالگري هپاتيت D در افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي كمككننده خواهد بود .  

نویسندگان: سیدعباس تولایی, محمدرضا هدایتی, عباس سپهرینیا
کلیدواژه ها : هپاتيت مزمن ويروسي - اينترفرون - تست بك - افسردگي
: 17643
: 251
: 0
ایندکس شده در :

اهداف. بيماري مزمن كبدي نهمين علت مرگ و مير در دنيا و شايعترين علت آن هپاتيت ويروسي ميباشد. در كشور ما حدود دو ميليون نفر ناقل هپاتيت B بوده و از اين جمعيت حدود 300-200 هزار نفر به بيماري كبدي مبتلا ميباشند. شيوع هپاتيت C مزمن نيز در 200 ميليون نفر از مردم جهان گزارش شده است. مزمن بودن اين بيماري، استفاده از داروهايي از قبيل اينترفرون كه داراي عوارض رواني هستند و ترس از عوارض ناشي از بيماري از طرف ديگر ميتواند باعث ايجاد علايم رواني از جمله افسردگي در بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن ويروسي شود.

روش ها. در اين مطالعه كه يك مطالعه توصيفي مقطعي است بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B و C مراجعه كننده به مركز هپاتيت تهران مورد ارزيابي قرار گرفتند. اين بررسي با استفاده از دو پرسشنامه اجرا شده است. پرسشنامه اول شامل اطلاعات دموگرافيك و مشخصات و سير بيماري هپاتيت و پرسشنامه دوم پرسشنامه بك ميباشد كه يك تست استاندارد شده براي ارزيابي علايم افسردگي ميباشد. در مجموع 290 بیمار به سه گروه تقسیم شدند. دادهها با روشهای آماری t استودنت، تحلیل واریانس، همبستگی و خی دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافتهها. ميانگين سني بيماران 4/11 ± 4/37 با حداقل 13 و حداكثر 69 سال بود. از كل بيماران 226 نفر (9/77%) مرد و 46 نفر (1/22 %) زن بودهاند. ميانگين نمره بك در مردان (2/9 ± 5/10) و در زنان (5/10 ± 6/14) بود كه اين اختلاف معنيدار بوده است (002/0 P< ). درصد شيوع افسردگي در گروه درماني اينترفرون 7/86%، در گروه درماني اينترفرون و ريباورين 60%، در گروهي كه دارو مصرف نميكردند 1/44 % و در گروه درماني لاميوودين 7/38% بوده كه گروه درماني اينترفرون با كليه گروههاي درماني اختلاف معنيدار داشته است (01/0 P< ).

نتیجهگیری. با توجه به شيوع بالاي افسردگي در بيماران تحت درمان با اينترفرون لازم است اين بيماران همزمان تحت ارزيابي روانپزشكي نيز قرار بگيرند. افسردگي علاوه بر افت عملكرد، كاهش كيفيت زندگي، ممكن است به خودكشي بيانجامد. لذا بررسي شيوع علايم افسردگي از اهميت زيادي برخودار است.

 

نویسندگان: سید موید علویان
کلیدواژه ها : هپاتیت - داروهای گیاهی - داروهای مکمل
: 11199
: 51
: 0
ایندکس شده در :
هپاتیت به التهاب کبدی گفته میشود که معمولاً توسط الکل، مواد شیمیایی و همچنین انواع ویروسها ایجاد میشود. این بیماری هم اکنون به یک معضل خطرناک جهانی تبدیل شده است. شش نوع ویروس هپاتیت A، B، C، D، E و G تا به حال معرفی شدهاند. این ویروسها به تنهایی و در بعضی مواقع مخلوطی از آنها موجب هپاتیت در شخص میشوند. انتقال این بیماری توسط خون و عواملی مانند سرنگ آلوده، تزریق خون، و همچنین توسط زخم و خراش انجام میشود. هپاتیت C ممکن است منجر به فیبروز کبدی، سیروز، سرطان کبد، نفریت گلومرولهای کلیه، گلوبولین غیر طبیعی, پورپورا و خونریزی گوارشی شود. آسیب کبدی به دنبال تخریب سلولی ناشی از فعالیت ویروس و تغییرات التهابی ثانویه ناشی از تحریک سیستم ایمنی بدن ایجاد میشود. مشکل پیچیده این بیماری آن است که به مدت 10 تا30 سال به صورت نهفته فعال بوده و ممکن است تا زمان بروز سیروز کبدی هیچگونه علامت و نشانهای از آن ظهور نکند. ولی این مدت فاصله طولانی بین ابتلا به بیماری و آسیب کبدی موقعیت خوبی برای درمان توسط داورهای مکمل و گیاهی و در نتیجه کنترل بیماری و پیشگیری از آسیب جدی به کبد میباشد. در این بازنگری نقش تغذیه و داروهای گیاهی و مکمل در کنترل و درمان هپاتیت مورد بررسی قرار میگیرد.